Mijn naam is Kirsten Gabriela Kentler. Ik ben opgegroeid in Duitsland, zo’n 150 kilometer van de Nederlandse grens en woon sinds 23 jaar in Nederland. Met mijn partner, zoon en onze hond woon ik in Rotterdam. 

Mijn diepe verbondenheid met de natuur brengt me regelmatig naar de zee en het bos. Ik surf heel graag of wandel door de natuur. Surfen is voor mij een mooie metafoor voor het vinden van flow in mijn leven en een spiegel hoe ik zelf in het leven sta. Daarnaast is het een plek waar ik heel sterk het nu kan ervaren en mij verbonden voel met alle elementen om mij heen. 

Mijn achtergrond is ontwerper/initiatiefnemer van duurzame projecten en docent op de kunstacademie. De afgelopen jaren is mijn aandacht en verwondering steeds meer verschoven van de vorm naar de mens in al zijn gelaagdheid. Ik studeer sinds drie jaar levenstherapie aan de School of Life. Dit is een geaccrediteerde vijfjarige opleiding op hbo-niveau, inclusief medische basiskennis en DSM-5.

aa

Voordat ik aan mijn studie levenstherapie begon zei mijn lichaam opeens nee. Ik kon niet meer lopen, staan en liggen en kampte twee jaar lang met hevige pijn in mijn onderrug. De officiële diagnose was een hernia, maar diep van binnen wist ik dat mijn lichaam een duidelijke boodschap had. Het voelde als een uitnodiging om opnieuw naar mijzelf en naar mijn leven te kijken. Ik voelde een hevige interne strijd tussen mijn mentale en emotionele en energetische laag.

Ik ging veel processen doorlopen, de oorzaak van mijn pijn onderzoeken en onder ogen zien. Ik moest eerst door de pijn gaan om vervolgens te kunnen bewegen naar steeds meer zachtheid en moeiteloosheid. Ik heb mezelf opnieuw leren kennen op zowel fysiek, emotioneel, mentaal en energetisch vlak. Inmiddels ben ik helemaal pijnvrij, maar ik blijf dagelijks leren en ontwikkelen. De grootste verandering in mijn leven is dat er een verschuiving en verbinding plaats heeft gevonden van het hoofd naar het lichaam. Elke dag ontdek ik opnieuw dat het lichaam belangrijke informatie geeft die verder reikt dan mijn mentale laag. Ik leef meer vanuit mijn levensenergie.

Oude patronen zoals het onderdrukken van emoties en perfectionisme hebben aan kracht verloren. In plaats daarvan heeft de kracht van mijn sensitiviteit weer ruimte gekregen en kan ik mij steeds beter afstemmen op dat wat in het moment nodig is.